Title (srp)

Konstituisanje postapokaliptične fikcije u prozi Kormaka Makartija i Margaret Atvud

Author

Ćurčić, Miroslav, 1984-

Contributor

Bubanja, Nikola, 1978-
Teodorović, Jasmina, 1973-
Jović, Bojan, 1963-
Pavićević, Jovana, 1982-

Description (eng)

The PhD dissertation named Constituting Postapocalyptic Fiction in The Prose of Cormac McCarthy and Margaret Atwood, will endeavor to contribute to understanding of a unique literary phenomenon of the 21st century: the canonization of post-apocalyptic fiction in McCarthy’s novel The Road and in Margaret Atwood’s MaddAddam trilogy. The thesis will employ several approaches to analyze postapocalyptic prose: comparative, semiotic, deconstruction and sociological approach, with the emphasis on neo-Marxist cultural criticism.By examining the novels of the aforementioned authors through the lens of genre theory and Northrop Fry’s notion of literary mode, the thesis will highlight the ways in which postapocalyptic fiction is constituted as academically recognized literature. Although postapocalyptic as a cultural phenomenon in the novels of McCarthy and Atwood has been the subject of extensive literary research, the contribution of this PhD thesis lies in understanding post-apocalyptic fiction in the context of canonical literature and the entry of post-apocalypse into the Western canon. Furthermore, the thesis will examine the legitimacy of subversive and cultural significance of postapocalyptic fiction as another feature of canonical literature. The thesis will seek to establish the connections that post-apocalyptic fiction establishes with the literary classics to which it relates. Thus, the text will focus on the connection with the classics such as Plato, Dante, Milton, Merry Shelley, Swift, Wells, Huxley, Becket, and others. One of the premises for entering the canon is the way in which, like its literary predecessors, postapocalyptic mainstream literature is based on the matrices of religion, myth and philosophy. Postapocalyptic fiction of the mainstream is inseparable from its biblical model which transforms in the form of an anti-apocalypse, a space of loss of meaning, significance, language, and referents.This text will also deal with the post-apocalyptic novel in the context of cultural studies, by trying to define the factors of social crises through the modality of subversive, engaged prose. The author will analyze the conventions of post-apocalyptic fiction employed, transformed and/or rejected by both McCarthy and Atwood, as well as ideological correlations of the post-apocalyptic paradigm in the face of the recent ecological turn in contemporary discourse. The thesis will examine the ways in ecology, nature, wilderness, overpopulation, consumerism, climate change, and other such categories can be observed from the standpoint of cultural criticism; in such process, different ideological positions are at play, and they seem to define post-apocalyptic prose as subversive, and at the same time, as a product of the centers of power, in a play in which this fiction simultaneously destabilize and sustain the ruling political-economic paradigm. Hence, the thesis will employ texts of Slavoj Žižek, Jean Baudrillard, Deleuze and Guattari, Michael Foucault, Timothy Morton, Erik Swyngedouw, Rosi Braidotti, and other theorists of postapocalypse, cultural studies, ecocricitism, and posthumanism. viiThe contribution of this thesis relies upon the study of post-apocalyptic literature, which has not been the subject of doctoral dissertations in Serbian literary space; moreover, the framework of postapocalypse in the literary canon used in this thesis is an original contribution to the dissertations available in an international repository. At the same time, this thesis contributes to the entry of ecocriticism into literary studies in Serbian language, by examining most contemporary ecocritical theories, as well as in the review of new fields of literary studies such as climate fiction and oil-fiction, also called petrotexts.

Description (srp)

U disertaciji Konstituisanje postapokaliptične fikcije u prozi Kormaka Makartija i Margaret Atvud nastojaćemo da korišćenjem komparativne, sociološke, semiološke i metode dekonstrukcije doprinesemo razumevanju unikatnog književnog fenomena 21. veka, kanonizaciji postapokaliptične fikcije pojavom Makartijevog romanaPut i trilogije LudAdam Margaret Atvud. Pozivajući se na teoriju žanrova i ideju moda Nortropa Fraja, razmatraćemo načine na koje se, kroz romane pomenutih autora, konstituiše postapokaliptična proza kao akademski priznata literatura. Iako je postapokaliptično kao kulturološki fenomen u romanima Makartija i Atvudove bio predmet književnih istraživanja, doprinos ove teze jeste razumevanje postapokaliptične fikcije u kontekstu kanonske literature, kao i legitimnost ove proze kao jednog subverzivnog društvenog fenomena.Koristićemo se tipologijom T. S. Eliota, Harolda Bluma i savremenih teoretičara kanona i žanra, poput Žerara Ženeta i Žaka Deride, da utvrdimo na koji način se kanon destabilizuje i postaje permeabilan za uticaje žanrovskog. Takođe ćemo ukazati na probleme definisanja žanra i sistema u koji postapokaliptično ulazi kada se promatra u kontekstu žanra. Ustanovićemo na koji način se postapokaliptična proza pronalazi u Zapadnom kanonu kao ozbiljna literatura koja se bazira na konvencijama kanona u razumevanju Eliota i Bluma, ali i kao ona koja taj kanon destabilizuje i potvrđuje kroz angažovani glas društvenih, političkih i ekonomskih kriza. Teza će nastojati da mapira analogije koje postapokaliptična fikcija uspostavlja književnim klasicima na koje se poziva. Ustanovićemo vezu sa Platonom, Danteom, Miltonom, Meri Šeli, Sviftom, Velsom, Hakslijem, Beketom i drugima. Jedna od premisa za ulazak u kanon jeste i način na koji način se, poput književnih prethodnika, postapokaliptična mejnstrim literatura bazira na matricama religije, mita i filosofije, kao što to je to slučaj sa mnogim kanonskim delima. Postapokaliptična fikcija glavnog toka neodvojiva je od svog biblijskog uzora koji transformiše u vidu jedne anti-apokalipse, mesta gubitka smisla, značenja, jezika i referenata. Disertacija će se takođe baviti postapokaliptičnim romanom u kontekstu kulturoloških proučavanja, trudeći se da definiše faktore društvenih kriza kroz modalitet subverzivne, angažovane proze. Analiziraćemo konvencije postapokaliptične fikcije koje koriste i odbacuju Makarti i Atvudova kao i ideološke korelacije postapokaliptične paradigme u susretu sa skorašnjim ekološkim preokretom u savremenom diskursu. Primetićemo u kojoj meri je doprinos ove literature subverzivan i društveno koristan kada se bavi problemima prirode, prostora, tela, okruženja, populacije, klime, nafte i konzumerizma, a na kojim mestima se potvrđuje kao mesto održavanja moći vladajućeg diskursa. Koristićemo se tekstovima Slavoja Žižeka, Žana Bodrijara, Mišela Fukoa, Žaka Deride, Deleza i Gatarija, Timotija Mortona, Erika vSvenhdaua, Rozi Brajdoti i drugih teoretičara postapokalipse, kulture, ekologije i posthumanizma. Doprinos ove disertacije nalazi se u proučavanju postapokaliptične književnosti koja nije do sada bila predmet doktorskih disertacija na našem književnom prostoru;takođe, okvir koji koristi ova teza je originalan i u kontekstu disertacija dostupnim u međunarodnom repozitorijumu. Istovremeno, ova teza doprinosi i prodoru ekokritike u književna proučavanja na srpskom jeziku u domenu najsavremenijih ekokritičkih teorija, kao i u pregledu novih polja književnih proučavanja poput klimatske fikcije i petrotesktova.

Description (srp)

-

Object languages

Serbian

Date

2021

Rights

Creative Commons License
This work is licensed under a
CC BY-NC-ND 3.0 AT - Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Austria License.

http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/at/legalcode

Identifiers